
Hier vindt u het Losserse volkslied, en het Twentse volkslied in het Nederlands en Twents.
Waor nen oal'en toren,
denken dot, an't gries verleen.
Waor de kinderköpkes ligt
nog um hem heen.
Waor't nog gif nen metworst,
in het boer'nmoos.
Daor is mioene hoesstie,
daor bin ik te hoes.
Waor den veldkei an de
kaant mos veur'n eemaent.
Waor de kloot wied lop
deur't mooie Hannekerveld.
Waor in Nijlaands Tempen,
nog de Dinkel broest.
Daor is mioene hoesstie,
daor bin ik te hoes.
Waor in vrooger joaren,
was nen Gaffelvaalt.
Waor men sprak van lapdiek,
nig Gronausestraat.
Waor den bookwaet bleuide,
op de Bookholts esch.
Alles 't is verledden,
misschien ok het best.
Hengelwilm
| Er ligt tussen Dinkel en Regge een land Ons schone en nijvere Twente Het land van de arbeid het land der natuur, Het steeds onvolprezene Twente Daar golft op de essen het goudgele graan Doet 't snelvlietend beekje het molenrad gaan Daar ligt er de heide in 't paarsrode kleed Dat is ons zo dierbare Twente (2x) Waar Twickel zijn torens uit't eikenloof heft De rookwolk, die stijgt aan de horizon op En voert ons het lot ook uit Twente soms weg (J.J. van Deinse) |
![]() |
| |
Dôar lig tuss'n Déénkel en Regge 'n laand
oons mooie en neerige Twèènte
't Laand van katoen en 't laand van d'n es
den greun is in wéénter en lèènte.
Doar ruust de rouw op d'n kaamp in de wéénd
geet 't rad van de möl in de bekke gezwéénd
Dôar steet nöast d'n eek'n d'n beuk en de dan
Dat is oons zo leeve land Twèènte (2x)
Woar Twickel zien' toorns oet 't eek'nloof beurt,
de Lutte zien baarge döt bléénk'n
'n Boak'n in de boerschop op poas'n nog braandt,
't jonkvolk nog den hoorn löt kléénk'n.
Dôar kronkelt den Déénkel zo mooi deur 't laand,
deur brook en deur buske en 't Loslkerse zaand.
Dôar zitte wiej geern op 't töpk'n van de barg,
en kiekt is hoo mooi is ons Twèènte. (2x)
De rookwolk'n daampt an den horizon op,
Dôar li'jt oonze greujende steed'n.
Dôar drönt de masien' en dôar rettelt de töw,
da's Twèènte zien krachtige heden.
Um 'n heerd in de boerschop as 't griezelt op 't veld,
dôar wödt nog van vrogger de deunkes verteld.
Dôar röst om de beelten den Saks en tubant,
't Verleden noast 't heden van Twèènte. (2x)
En hew mangs van doon um oet Twèènte te goan,
weij blieft an oons Tukkerlaand dèènk'n,
gen' aandere laandstrek, ho mooi offe is,
kan 't zölfde as Twèènte ons schèènk'n.
Wiej doot in den vrömd'n mekaander de haand
geft datied mekaa in de sproak van ons laand,
al rookt oonz'n schossteen biej 't volk oaver zee,
oons hat blif toch aaltied in Twèènte. (2x)
(G.B. Vloedbeld)





